Ukończył studia licencjackie na Warszawskim Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina w klasie śpiewu prof. Włodzimierza Zalewskiego. Studia magisterskie kontynuował pod opieką wokalną prof. Piotra Kusiewicza w Akademii Muzycznej w Krakowie , uzyskując dyplom z wyróżnieniem.

Dawid Biwo jest laureatem pierwzej nagrody w konkursie im. M. Karłowicza w Krakowie, pierwszej nagrody w konkursie im. L. Różyckiego w Gliwicach, trzeciej nagrody w konkursie imienia F. Platówny we Wrocławiu, nagrody specjalnej w Międzyuczelnianym Konkursie Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie, trzeciej nagrody w konkursie im. K. Jamroz w Kielcach oraz laureatem Muzycznego Forum Mlodych 2010 pod patronatem Austriackiego Forum Kultury w Warszawie. W 2012 oraz 2017 był finalistą Międzynarodowego Konkursu im. H. Darcle w Braili oraz w 2017 finalistą Międzynarodowego Konkursu Wokalistyki Sakralnej Ars et Gloria w Katowicach. W tym samym roku został laureatem pierwszej nagrody w IV Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym w Drezdenku oraz zdobył wyróżnienie w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. I. Godina we Vrablach.

Debiut sceniczny Dawida Biwo miał miejsce w 2008r podczas akademickiego wystawienia opery B. Galuppiego L’amante di tutte w Warszawskiej Operze Kameralnej. W 2010r. wcielił się w rolę Guślarza w Widmach S. Moniuszki podczas festiwalu w Kudowie-Zdroju. W rou 2011 wystąpił na deskach Opery Krakowskiej w przedstawieniu Yerma P. Bowlesa. W kolejnym roku, również w Operze Krakowskiej, w inscenizacji dyplomowej Czarodziejskiego Fletu W.A. Mozarta Dawid Biwo zaprezentował się w partii Papagena. W 2011r. W spektaklu The Fairy Queen H. Purcela kreował partie basowe.

Wykonywał również role w takich operach jak: L’elisir d’amore G. Donizettiego (Dulcamara), Die Fledermaus J. Straussa (Frank), La contadina in corte A. Sacchiniego (Berto), Arminio J.A. Hassego (Tullo), Les indes galantes J.P. Rameau (Osmin, Ali,), Don Pasquale G. Donizettiego (Notario) Il barbiere di Siviglia G.Rossiniego (Fiorello), La serva padrona G.B. Pergolesiego (Uberto), Don Giovanni W.A.Mozarta (Leporello) , J.P.Rameau Castor et Pollux ( Jupiter), G.Donizettiego IL giovedi Grasso (Il Colonello), IL Campanello ( Don Annibale Pistacchio) .

Dużą cześć pracy artstycznej Dawid Biwo poświęca wykonastwu muzyki dawnej. W tej dziedzinie ma na swoim koncie udział w licznych festiwalach, m.in.. Utrecht Oude Muziek, Bachwoche Vienna, Tartini Festival Pirano, Early Music Festival New York, Leszno Barok Plus, Starosądecki Festiwal Muzyki Dawnej, Festiwal Bachowski w Gliwicach, Bach 200 UW w Warszawie, Festiwal Bachowski w Świdnicy.

W 2019r. Dawid Biwo nagrał dla wytwórni DUX swoją pierwszą płytę solową, na której znalazły się pieśni Emanuela Kani. W tym samym roku zarejestrował również Nieszpory Sławomira Czarneckiego wraz z Polskim Chórem Kameralnym pod dyrekcją Jana Łukaszewskiego. W roku 2020 bas-baryton wziął udział w nagraniu płtyt „Meder Sacred Music Music Baltica Vol. 7 (nominowana do nagrody Frydery 2020). W lutym 2021 roku ukazała się druga płyta solowa Dawida Biwo „Nasz Mendelssohn” zawierająca pieśni Arnolda Mendelssohna.

Dawid Biwo współpracował z wieloma zespołami i orkiestrami, m.in.: Capella Cracoviensis, Risonanza, Orkiestra Filharmonii Dolnośląskiej, Ensemble Barocum, Il Giardino d’amore, {oh!} Orkiestra Historyczna, Diletto, Harmonia Sacra, Capella Regia Polona, Capella 1549, Elbląska Orkiestra Kameralna, Capella Viridimontana, Arte dei Suonatori, Goldberg Baroque Ensamble.

Kontrabasista, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Kontynuował naukę u Michaela Wolfa, profesora Hochschule der Künste w Berlinie. W 2021 r. pod opieką dr hab. Ireny Olkiewicz obronił pracę doktorską na temat muzyki kameralnej XIX wieku. Występował w trio z Jadwigą Kotnowską, Leszkiem Potasińskim oraz Waldemarem Gromolakiem, z Vadimem Brodskim uczestniczył w projekcie El Tango. W 2004 r. założył kwintet smyczkowy Piazzoforte, który tworzyli wybitni instrumentaliści (m.in. Paweł Wajrak i Maciej Lulek). Płyta kwintetu z muzyką Astora Piazzolli i udziałem pianisty Kevina Kennera nagrodzona została Fryderykiem (2006) za najlepszy album muzyki kameralnej. Jako kontrabasista orkiestry historycznej Capella Cracoviensis grał u boku tak wybitnych dyrygentów i solistów, jak Vincent Dumestre, Alessandro Moccia, Christophe Rousset, Andrew Parrott, Paul Goodwin, Giuliano Carmignola, Peter Hanson czy Fabio Bonizzoni. Obecnie artysta współpracuje z wiedeńskim zespołem Morphing Baroque, który na stałe występuje z wybitnym kontratenorem Andreasem Schollem oraz Charlesem Medlamem (London Baroque). Obecnie artysta współpracuje z wiedeńskim zespołem Morphing Chamber Orchestra, który na stałe występuje z wybitnymi solistami Andreasem Schollem i Aleksandrą Kurzak. Niezależnie od aktywności koncertowej Grzegorz Frankowski prowadzi również ożywioną działalność pedagogiczną. Jest autorem podręcznika do nauki gry na kontrabasie dla dzieci – Szkoła na kontrabas ‒ Mini, Midi, Maxi.

fot. M. Brzózka

Ukończyła Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie altówki prof. Zbigniewa Szlezera. Jest laureatką nagród w konkursach muzycznych: I nagrody w Międzynarodowym Konkursie Zespołów Kameralnych im. H. von Karajana (oraz grała pod jego batutą) – 1974; I nagrody w Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych w Łodzi (1977); nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie kwartetu Dymitra Szostakowicza na wyżej wymienionym konkursie; II nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych w Evian (Francja 1978). Jej działalność była i jest związana z kameralistyką. Jako muzyk altowiolista-kameralista współpracowała z zespołami: Capella Cracoviensis, Fiori Musicali, Krakowski Kwartet Klasyczny, Krakowski Consort Gambowy i in. Od wielu lat współpracuje również z warszawskim zespołem Agaty Sapiechy Il Tempo. Z wyżej wymienionymi zespołami dokonała nagrań płytowych i radiowych (Polska, Niemcy, Francja, Holandia, Estonia i in.). Współpracowała z takimi artystami, jak: Kaja Danczowska, Elżbieta Stefańska, Ivan Monighetti, Agata Sapiecha, Simon Standage, Mark Caudle, Nicholas Parle, Trevor Jones, Frank de Bruine, Daniel Bruggen, Donna Agrell i wielu innymi. Od 1983 roku prowadzi działalność pedagogiczną w Akademii Muzycznej w Krakowie.

KONRAD GÓRKA – wiolonczelista, absolwent krakowskiej Akademii Muzycznej oraz Musikhochschule w Würzburgu. Po ukończeniu studiów był współzałożycielem i pierwszym wiolonczelistą zespołu Consortium Iagellonicum – Uniwersyteckiej Orkiestry Barokowej, grającej na dawnych instrumentach oraz Kwartetu i Tria św. Marcina. Ma na swoim koncie pierwsze polskie wykonanie VI Suity D-Dur Bacha w oryginalnej wersji przeznaczonej na barokową wiolonczelę piccolo. Występował i nagrywał płyty z wieloma polskimi zespołami muzyki dawnej i współczesnej, m.in. Il Tempo, Arte dei Suonatori, Floripari, Kwartet i Trio św. Od 1986 roku jest stałym członkiem orkiestry kameralnej Capella Cracoviensis.

Jest laureatem nagrody Fryderyk 2006 w kategorii Muzyka kameralna za płytę z muzyką Astora Piazzoli, nagraną z Kevinem Kennerem i zespołem Piazzoforte.